Veel particulieren en ondernemers parkeren een substantieel kapitaal uit gewoonte bij de partij waar zij ook hun betalingsverkeer regelen: de grootbank. Dit voelt vertrouwd, maar leidt in de praktijk vaak tot suboptimale resultaten. Een bank is in de eerste plaats een kredietverstrekker en een brede financiële distributeur, geen pure vermogensspecialist. Om de verschillen inzichtelijk te maken, moeten we kijken naar de manier waarop portefeuilles worden opgebouwd en hoe rendement wordt nagestreefd.

Belangenverstrengeling door eigen fondsen

Grootbanken hebben een zware commerciële prikkel om het kapitaal van klanten in eigen huisfondsen of gelieerde producten onder te brengen. Dit creëert een verborgen, dubbele kostenlaag: de klant betaalt een beheerfee aan de bank, plus de interne kosten van het bankfonds zelf. Een onafhankelijke partij heeft geen eigen producten. De instrumenten worden uitsluitend geselecteerd op basis van kwaliteit en kosten, waardoor de beheerder altijd aan dezelfde kant van de tafel zit als de cliënt.

Standaardisatie versus fundamentele analyse

Een gemiddelde bank hanteert sterk gestandaardiseerde modelportefeuilles om tienduizenden klanten tegelijk te bedienen. Dit laat weinig ruimte voor gerichte selectie. Een specialistische beheerder onderscheidt zich door een methodische benadering. Bij een Quality Value investeringsfilosofie worden ondernemingen bijvoorbeeld geselecteerd op keiharde, fundamentele data: een lage schuldgraad, een gezond en houdbaar dividendrendement en een rationele waardering (zoals een koers-winstverhouding onder de 13). Dit niveau van aandelenselectie past zelden in het massaproduct van een grootbank.

De illusie van het defensieve profiel

Om compliance-risico's en klachten over kortetermijnvolatiliteit te mijden, adviseren banken regelmatig sterk defensieve profielen met een grote weging in laagrentende obligaties. Voor een belegger met een lange horizon is dit een strategische fout. Bij hedendaagse inflatieniveaus leidt een defensief profiel over tijd vrijwel zeker tot een sluipend verlies van reële koopkracht.

De onafhankelijke propositie van Mpartners

Mpartners hanteert voor het beheren van vermogens vanaf € 300.000 een fundamenteel andere structuur dan het grootbankmodel. Er worden geen concessies gedaan aan de langetermijndoelstelling van reële kapitaalgroei. Daarom worden er binnen de dienstverlening uitsluitend gebalanceerde en offensieve mandaten gevoerd.

Door de nadruk te leggen op een selectie van kwalitatieve, direct verhandelbare effecten, zonder tussenkomst van dure huisfondsen, blijven de interne kosten laag en de risico's inzichtelijk. Dit resulteert in een robuuste beleggingsstrategie die uitsluitend is gericht op het beschermen en opbouwen van kapitaal over de lange horizon, vrij van institutionele belemmeringen.